آمریکا در پوشش جستجوی تایتانیک به دنبال دو زیردریایی هسته ای

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما، اسپوتنیک به نقل از سی بی اس نیوزاعلام کرد، سفر تحقیقاتی تایتانیک پوششی برای عملیات نظامی بسیار محرمانه بود که برای جستجوی دو زیردریایی هسته ای آمریکا که در سال های 1960 ناپدید شده بودند مورد استفاده قرار گرفت. 

رابرت بالارد کاوشگر دریایی آمریکایی و افسر سابق اطلاعاتی که به دلیل کشف کشتی تایتانیک در سال 1985 مشهور شده است عملیات بسیار محرمانه دیگری هم داشت. در دوران جنگ سرد میان آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی، نظامیان آمریکایی از تمایلات رابرت بالارد در مورد یافتن کشتی غرق شده معروف به عنوان پوششی برای یافتن دو زیردریایی ارتش استفاده می کردند که چند سال پیش از آن ناپدید شده بود.
رابرت بالارد به دنبال توسعه موتور زیردریایی کنترل از راه دور بود اما نتوانسته بود منابع مالی لازم برای تحقیقات خود را به دست آورد. از همین رو تصمیم گرفت به همکاری با نیروی دریایی بپردازد. رونالد تانمن مسئول عملیات نیروی دریایی تصمیم گرفت پیشنهاد سفر بالارد را بپذیرد اما از آن به عنوان یک فرصت بهره برداری کند. قرار شد وی طرح رابرت بالارد را تامین مالی کند آن هم به شرط آنکه وی به مکان یابی دو زیردریایی آمریکایی یواس‌اس ترشر (اس‌اس‌ان-۵۹۳) و یواس‌اس اسکورپیون (اس‌اس‌ان-۵۸۹) کمک کند که در سالهای 1960 ناپدید شده بودند.
رابرت بالارد تایید می کند که تقریبا تمامی روزهای سفر را در جستجوی این دو زیردریایی سپری کرده است. وی در ابتدا محل ترشر و سپس محل اسکورپیون را کشف کرد. اسکورپیون در حوالی سواحل آزور پرتغال غرق شده بود. رابرت بالارد گفت هدف اصلی این سفر تحقیقاتی کشف زیردریای های هسته ای بود تا مانع از آن شوند که پیش از آنها کشور دیگری مانند اتحاد جماهیر شوروی آن را کشف کند.
وی افزود: سفر در حال پایان یافتن بود و تایتانیک هنوز کشف نشده بود. در نهایت هشت روز بعد بالارد توانست کشتی مسافربری تایتانیک را کشف کند. در واقع کشف تایتانیک تنها هشت روز زمان برد. در حالی که دیگر کاوشگران دریایی حتی طی سفرهای دو ماهه نتوانسته بودند آن را کشف کنند.
تایتانیک یک کشتی اقیانوس پیمای انگلیسی بود که در سال هزار و نهصد و هفت ساخته شد. در آن زمان این کشتی بزرگترین و لوکس ترین کشتی جهان محسوب می شد. این کشتی در نخستین سفرش از بندر ساوت همپتون انگلیس به نیویورک درآمریکا در چهاردهم آوریل سال هزار و نهصد و دوازده در ساعت بیست و سه و چهل دقیقه در پی برخورد به یک کوه یخ غرق شد.